روزی ،روزگاری توی مجلس یه عده آدم جمع شدند و گفتند که بیاییم در سطح کشور یه سری مدرسه به اسم فرهنگ درست کنیم.چند سال گذشت واین مدارس ساخته شد وبچه  ها از همین مدارس با دیو بد سیرت کنکور مبارزه کردند و شکستش دادند از قضا یکی از این مدارس، مدرسه نمونه فرهنگ بابل بود این مدرسه که خیلی به خودش می نازید بعد از چند سال مجبور به کوچ شد حالا داستان از اینجا شروع می شود

روز اول مهر۸۶(مقارن با اسباب کشی مدرسه به مکان جدید)

دراین روز رئیس ،روسای زیادی حضور داشتند وهرکدام برای قمپز در کردن یه چیزی میگفتند مثلا:

شهردار:شما عزیزان آینده این مملکتید بنده به شخصه به شما قول میدهم که کوچه مدرسه شمارا باز سازی کنم

درصورتی که(نمیگم خودتون ببنید) 5ماه بعد

 فرماندار

هر کمبودی که دارید به امید خدا به ما بگویید برطرف خواهد شد

چند ماه بعد

بالاخره ما بچه ها به عنوان شورای مدرسه وارد عمل شدیم وخدمت مدیر آموزش وپرورش شهرستان رفتیم

جناب آقای مدیر

میخواهیم چندتا عکس نشونتون بدیم نظرتون رو بگید

 امکانات ورزشی ما

 فضای سبز

 سکوی پرش ببخشیدکوچیکه نمی خواستم اوج فاجعه رو نشون بدم

وبالاخره استخر سر باز ما

 مدیر که جوابی نداد نظر شما چیه؟