حالم بد گرفته بود، انگارهیچی برام مهم نبود،آخه یکسال دیگه باید صبر میکردم ،خودم به کنار، آخه جواب این دل و چی میدادم به کمک خدا تونستم این یه سال. یه طوری دلم ودست بسر کنم ،حالا دو هفته مونده بود که من به معشوقم برسم ،خدا هم دستش درد نکنه ،یه هدیه ای بهم داد تا شاید یکم قدر این عشق بازی رو بدونم.این روزا سپری شد و من تونستم به محل قرارم برسم ،خاک ها انتظار ورودم را میکشیدند،دیگر چشمام از امور دنیوی خالی شده بود. عشق های زمینی برام مثل یه بازی بود،تو همین حال و هوا بودم که دیدم دو تا پسر روی خاکی سجده کرده و ازش التماس میکنند، تازه به خودم اومدم که چقدر بیچاره ام ،تا

چشمامو بهم زدم. دیدم تو یه شهری هستم که دیگه هیچ خبری از اون خاکها نبود ،لجن ها خودشون و به جای این معشو قا جا زده بودند،شهر بوی بدی داشت انگار که هیچ کس خوبی رو دوست نداشت،توی این شهر رسم بود که به خاک ها فحش بدن آخه مگه اونا چیکار کردند به جز اینکه خودشون و فدای مردم این شهر کردند،آخه اونا جرمشون چی بود شما بگید؟