اوایل امتحانای ترم اول بود که یه بخشنامه ای اومد. خیلی منتظرش بودم بیشتر از اون چیزی که فکرش و بکنید،فکر کنم اولین نفر بودم که اسم نوشتم خیلی از بچه ها میگفتن آخه چرا ،برای چی اسم بنویسیم هیچ جوابی نداشتم به غیر از اینکه تو دلم بگم آخه عاشقشم چیکار کنم.از مدرسمون 30 یا 40 نفری اسم نوشتند ولی فقط 3 نفر میخواستند از شانسم یا نمیدونم بی لیاقتیم اسمم در نیومد خیلی ناراحت شده بودم ولی بازم به خودم گفتم شاید تقدیرم این باشه.چند روز بعد به کانون رفتم آخه اون جا به عنوان خبرنگار و انجمن نمایش فعالیت میکردم یه روزی رییس کانون اومد و بهم گفت که دلت میخواد اسمت و بدم ،گفتم من که لیاقتش و ندارم ولی اگه بشه واقعا خدارو شکر میکنم . وتازه اینجا بود که فهمیدم خدا هنوز این بنده گناهکارش و دوست داره ،اسمم رفت برای قرعه کشی بین همه دانش آموزانی که برای این سفر اسم نوشته بودند ولی نمیدونستم که کی قرعه کشی هست، یه شب که داشتم چت میکردم دیدم صدایی میاد آره صدای اذان صبح بود یکدفعه بیخیال چت شدم رفتم وضو گرفتم و به طرف مقابلم هم گفتم بیا امروز یه کاری بکن. بخاطر خودت و هم یه صوابی به من برسه بیا برو نماز بخون ،بعد از نماز خوابم برد ساعت 8 صبح بود که تلفن همراهم زنگ زد . جواب دادم پشت خط می گفتند: هانی اسمت برای مکه در اومد . واز اون به بعد همیشه به خودم می گم که خدا چه اجری بهم داده، خدا کنه لیاقتش و داشته باشم .

با عرض پوزش